Aliter enim

Ne amores quidem sanctos a sapiente alienos esse arbitrantur. At modo dixeras nihil in istis rebus esse, quod interesset. Quorum sine causa fieri nihil putandum est. Vide, quaeso, rectumne sit. Praeclare hoc quidem. Quam illa ardentis amores excitaret sui! Cur tandem? Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn.

Mene ergo et Triarium dignos existimas, apud quos turpiter
loquare?

Vives, inquit Aristo, magnifice atque praeclare, quod erit cumque visum ages, numquam angere, numquam cupies, numquam timebis.

Diodorus, eius auditor, adiungit ad honestatem vacuitatem doloris. Ergo ita: non posse honeste vivi, nisi honeste vivatur? Sed ad rem redeamus; Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus. Id mihi magnum videtur. Quae cum essent dicta, discessimus.

  1. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti.
  2. Sic, et quidem diligentius saepiusque ista loquemur inter nos agemusque communiter.
  3. Atque etiam valítudinem, vires, vacuitatem doloris non propter utilitatem solum, sed etiam ipsas propter se expetemus.
  4. Ita credo.
  5. Nam Metrodorum non puto ipsum professum, sed, cum appellaretur ab Epicuro, repudiare tantum beneficium noluisse;