Magna laus

Explanetur igitur.
Nulla profecto est, quin suam vim retineat a primo ad extremum.
Quibus ego vehementer assentior.
Si est nihil nisi corpus, summa erunt illa: valitudo, vacuitas doloris, pulchritudo, cetera.

Mene ergo et Triarium dignos existimas, apud quos turpiter
loquare?

Ne amores quidem sanctos a sapiente alienos esse arbitrantur. At modo dixeras nihil in istis rebus esse, quod interesset. Quorum sine causa fieri nihil putandum est. Vide, quaeso, rectumne sit. Praeclare hoc quidem. Quam illa ardentis amores excitaret sui! Cur tandem? Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn.

  • Cur deinde Metrodori liberos commendas?
  • Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret?
  • Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi.
  • An tu me de L.
Primum enim, si vera sunt ea, quorum recordatione te gaudere
dicis, hoc est, si vera sunt tua scripta et inventa, gaudere
non potes.

  1. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti.
  2. Sic, et quidem diligentius saepiusque ista loquemur inter nos agemusque communiter.
  3. Atque etiam valítudinem, vires, vacuitatem doloris non propter utilitatem solum, sed etiam ipsas propter se expetemus.
  4. Ita credo.
  5. Nam Metrodorum non puto ipsum professum, sed, cum appellaretur ab Epicuro, repudiare tantum beneficium noluisse;